Środa Popielcowa rozpoczyna w Kościele Wielki Post, 40-dniowy okres przygotowania do Świąt Wielkanocnych, czyli Zmartwychwstania Pańskiego. Podczas liturgii tego dnia wiernym posypuje się głowy popiołem na znak podjęcia pokuty. W Naszej Parafii były odprawiane Msze Święte z obrzędem posypania głów popiołem o godz. 9.oo i popołudniu o 17.oo wraz z Nowenną do Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz o godz. 16.oo w Kaplicy w Kocikowej.
Nawróceniu serca do Boga pomagają tradycyjne praktyki, takie jak post, modlitwa i jałmużna, ale też nowe: wyciszenie poprzez ograniczenie internetu czy oglądania telewizji. Wielu podejmuje wyzwanie aby wytrwać dzień o chlebie i wodzie, modlitwie w intencji powołań w naszej diecezji ” Razem szturmujemy niebo. Wielki Post 2024”.
Tradycyjnemu obrzędowi posypania głów popiołem towarzyszą w Środę Popielcową słowa: "Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz" albo "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Popiół pochodzi ze spalonych palm, poświęconych w poprzednim roku podczas Niedzieli Palmowej.
Pięknym zwyczajem jest zabieranie dla nieobecnych poświęconego popiołu jako znak łączności z całym Kościołem rozpoczynającym okres pokuty.
Arcybiskup Adrian Galbas w Bazylice Sosnowieckiej w Środę Popielcową do wiernych całej diecezji:
-Dzisiaj więc, a nie w Niedzielę Palmową trzeba pomyśleć: co chcę w tym Wielkim Poście ze sobą zrobić, co chcę zrobić ze swoim życiem? Z jakimś fragmentem swojego życia? Co chcę zrobić ze swoimi relacjami, albo z jakąś jedną relacją, z odniesieniami, albo z jakimś jednym odniesieniem, co chcę zrobić z jakimś kawałkiem swojej przyszłości, albo przeszłości? Co chcę zrobić ze swoimi marzeniami i wspomnieniami? Co chcę zrobić? – pytał w homilii administrator apostolski diecezji sosnowieckiej.
- Najpierw modlitwa. Oby w Wielkim Poście było jej więcej. – podkreślił abp Galbas. – Kościół daje nam tyle okazji do wspólnej modlitwy. Piękne nabożeństwa Gorzkich Żali, Drogi Krzyżowej, pasyjnych rozważań. Oby jednak więcej było także modlitwy osobistej, częstszej adoracji, medytacji, częstszej obecności na mszy św. w tygodniu, częściej przyjmowanej komunii św. To nam bardzo pomoże. Rozświetli nasze życie, umocni je, przyniesie dużo pokoju i nadziei. – zapewniał kaznodzieja.
- Jałmużna często nam się kojarzy jedynie z materialnym wsparciem drugiego. To też jest ważne. Już dziś mamy okazję do chrześcijańskiego wsparcia naszych bliźnich w Ukrainie. Ale jałmużna to nie tylko pieniądze. Jest nią każdy dar, bezinteresownie i z radością ofiarowany drugiemu. Rozejrzyj się człowieku, czy jest człowiek obok; ktoś, kogo warto odwiedzić, do kogo warto napisać, zatelefonować, komu warto dać trochę twojej obecności, z kim dobrze trochę pobyć. Czasem tylko i po prostu: przyjść, wypić herbatę i pobyć. Puste mieszkanie dużo trudniej wytrzymać niż pusty portfel. Brak drugiego dużo trudniej znieść, niż brak pieniądza. – podkreślił abp Galbas.
Fotoleracja jest w naszej galerii. Zapraszamy.
G.P.
Podoba Ci się ten wpis?