Nieodłącznym elementem wystroju starych kościołów są epitafia i nagrobki. Najstarszym zabytkiem z terenu naszej diecezji sosnowieckiej jest pomnik Kasi Pileckiej, znajdujący się w Kolegiacie św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Pilicy. Obiekt jest datowany na ok. 1555 r. Dzieło to przypisywane jest jednemu z czołowych renesansowych rzeźbiarzy Janowi Marii Padovano. Artysta przybywając z Włoch do Polski na zaproszenie króla Zygmunta Starego wykonał wiele znanych dziś dzieł,
M.in. nagrobek S. Oleśnickiego w katedrze poznańskiej (1540), żon Zygmunta Augusta – Elżbiety (1546-52, we współpracy z J. Cinim), Barbary(po 1553) w Wilnie, nagrobek Hetmana J. Tarnowskiego i jego syna w katedrze w Tarnowie(1561-70), cyborium dla kościoła Mariackiego w Krakowie(1552), projekt niszy nagrobka Zygmunta Augusta w kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu(1571) oraz loggii w Sukiennicach w Krakowie(1555-59).
W pilickim przedstawieniu widoczne są typowe cechy renesansu małopolskiego. Centralną partię wypełnia płaskorzeźba nagiego, śpiącego dziecka, z oddaną po mistrzowsku sylwetką a szczególnie twarzą, pogrążoną w spokojnym śnie. Oparte lewą ręką na czaszce symbolizuje „vanitas” – znikomość życia ziemskiego, a w prawej trzyma wieniec – symbol chwały. Cały nagrobek wspiera się na wolutowych konsolach, wieńczy go tablica inskrypcyjna.
TYGODNIK KATOLICKI NIEDZIELA – Ks. Tomasz Zmarzły
Podoba Ci się ten wpis?